Je hoeft niet anders te worden…

Wat een prachtige zin is die ene regel die steeds terug komt op mijn website. ‘Je hoeft niet anders te worden, alleen je te herinneren wie je werkelijk bent’. Die zin is niet van mij, ik weet ook niet wie hem bedacht heeft. Ik zag hem ergens en kreeg een schok van herkenning.

Zo verging het mij destijds immers ook. Lieve man, leuke kinderen, eigen bedrijf….Maar dat ideaalplaatje klopte niet helemaal. Was ik nog die zelfbewuste vrouw van vroeger met haar idealen? Deed ik de dingen die me echt voldoening en blijdschap gaven? Waar was mijn passie?

Het leven heeft me meegezogen. Het was goed voor mij, zonder meer. Maar toch …Ik liet het over me heen komen en raakte mezelf beetje bij beetje kwijt. Tot ik me dat bewust werd. Toen kon ik ingrijpen en me herinneren wat mijn talenten zijn en wat ik uit het leven wilde halen. Mijn passie achterna gaan en mèns, wat maakt dat het leven een stuk leuker!

Zo vergaat het ook veel mensen die in mijn praktijk komen. In de loop van het leven zijn ze vergeten wie ze zijn. Hebben ze zichzelf weggecijferd voor man en kinderen. Zijn druk met een carrière of juist helemaal niet. Ze hebben zichzelf zo verloren dat ze met moeite verder kunnen. Want hoe kun je vanuit passie leven als je niet eens meer goed weet wie je oorspronkelijk bent?

Wat een uitdaging om jezelf dan terug te vinden en te zien wat voor mooi mens je bent!

 

Die weg terug is niet gemakkelijk maar oh zo de moeite waard. Trots, eigen kracht, passie, zelfvertrouwen dat is de beloning van de zoektocht naar wie je werkelijk bent. Soms krijg ik tranen in mijn ogen van ontroering als zo’n vrouw met rechte schouders en een twinkel in de ogen voor de laatste keer de deur van mijn praktijk uitloopt. Dat is overigens niet mijn verdienste. Ze heeft de moed gehad om de weg helemaal zelf af te leggen.